vrijdag 15 maart 2013

Gewicht

Inderdaad, A., zoals je al opmerkte in de reactie op het vorige blogje, daar trapt niemand in, dat ik een vetpercentage van 9,4% zou hebben. En dat terwijl heel veel van jullie me niet eens in het echt kennen / gezien hebben. Ik ben beter in mezelf afzeiken dan in matig en gezond eten, zullen we maar zeggen.

Ik zal voor een keer eens eerlijk zijn. Ik ben echt geen / geen échte olifant, maar er zit wel teveel vet naar mijn zin. Ben met mijn 1 m. 74 meter en 77 kilo, en dat is niet alleen te veel op de weegschaal maar het staat ook niet mooi, die putten en rollen (en met mijn 44 toch al niet zo strak meer als op mijn 18e..). Vooral mijn buik maar tegenwoordig ook de bovenbenen zijn niet echt onderdelen die ik aan de buitenwereld wil laten zien op een zomerse dag. Ik ben heel lang rond de 73 kilo geweest (wat ik ook al teveel vond, maar ja, minder eten lukte ook niet echt). Tijdens de zwangerschappen kwam ik dan 10 kilo aan en dat duurde dan tot een jaar na de bevalling voor het er weer af was. Tot opeens een jaar of twee geleden had ik weer eens last van prikkelbare darmen, stress ende gebrek aan eetlust kreeg ik de afvalgeest en ben ik door heel weinig te eten afgevallen tot 67 kilo. Helemaal trots heb ik een nieuwe zomergarderobe aangeschaft in maat 40. En ja, dat is natuurlijk dom, want toen vlogen de kilo's er opeens weer dubbel zo hard aan... met als niet eerder behaald dieptepunt deze winter de magische grens van 80 kilo. 

Sindsdien ben ik écht aan het opletten wat ik eet. En vooral wat ik niet eet. Noem iets ongezonds, ik lust het. En kan mezelf dan ook niet in de hand houden om er steeds opnieuw een stukje/handje/blokje van te pakken. Een lastig kind, een beetje verveling, een zielige bui en ik snaai weer iets uit die kast. Geen snoep en koek in huis halen is wel een aardige methode, maar man en kinderen worden daar diep ongelukkig van. Dus dat is ook geen echte optie. Heel goed opletten bij het boodschappen doen wel. Chocola met vieze noten voor man, weinig en vooral smerig kindersnoep voor de kinderen, volle vette boter en melk voor oudste die wel moet aankomen, en een blaadje sla voor mij.... Bah...  Maar met vallen en opstaan lijkt het nu dus toch wel weer de goede kant uit te gaan met mijn gewicht, en mijn broeken zitten ook al weer wat minder strak.

Behalve eten moet je ook bewegen natuurlijk. Ik had legio excuses om dat niet te hoeven: jongste kan ik niet alleen laten thuis, het is veel te koud in de winter, blessures aan schouder(*) en heup(**), geen zin in wachten bij de sportschool, geen geld voor een roeiapparaat thuis... Maar eind april, begin mei is alles anders. Jongste is dan ook op school, de sneeuw is dan vast weg, een beetje wandelen en fietsen moet kunnen met mijn heup toch? Zelfs mijn schouder lijkt lijkt het nu al weer bijna helemaal genoeg te doen om te kunnen serveren, dus wie weet pak ik ook mijn tennisracket wel weer eens op. Moet ik natuurlijk wel eerst even zorgen dat dat tennisrokje weer past.



(*) voorjaar 2011, onschuldig kindervirus knaagt een zenuw door zodat ik mijn rechterarm niet meer op kan tillen. Prognose neuroloog: over twee jaar is het wel weer aangegroeid, mevrouw, en kan u hem waarschijnlijk wel weer helemaal gebruiken

(**) heup ging pijn doen toen ik afgelopen herfst bij les twee van Evi's hardloopcursus heb gedaan. Ik voel het nog vaak als ik er gewoon alleen maar op leun. Soms is het weg. Soms zit het in de andere heup. Ik ben gewoon een oud wijf aan het worden denk ik.

27 opmerkingen:

  1. Ik ben eigenlijk best tevreden (sorry!). Tenminste, dat zou ik natuurlijk moeten zijn. Na twee kinderen zit ik op hetzelfde gewicht als voor mijn zwangerschappen: 64 kilo bij lengte van 181. Soms zak ik naar 63 maar dat is net te weinig. Dan word ik slap en duizelig.
    Alleen heb ik geen billen en borsten meer en daar baal ik van. Maar inderdaad, genoeg excuses om niet te gaan trainen voor wat meer spiermassa ;-) En die buik, tja, best bikiniwaardig, maar als ik een beetje buk dan voel ik me net een hangbuikzwijntje met zo'n loshangend velletje! Hoe ik dat ooit weer strak krijg?! En zo heeft iedereen altijd wel wat te zeuren hè...
    Maaruh, zenuw doorgeknaagd door virus, dat klinkt eng!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb jou laatst op facebook gezien. Wáág het niet om te klagen, het ziet er prima uit! :-) Die zenuw, ja, dat was eng. ERgens op deze blog staat het verhaal, deed vreselijk pijn en niemand wist in eerste instantie wat het was of hoe het kwam. Na een paar weken was pijn weg maar kon ik arm ook niet hoger dan schouderhoogte krijgen. Heel onhandig...

      Verwijderen
  2. Ik worstel ook met gezond eten en genoeg bewegen hoor! Hier helpt het om gezonde tussendoortjes te eten, mee in het ritme met dochterlief dus: om half elf een sinaasappel en om drie uur een appel, dat idee. Als ik dat oversla ga ik snaaien, of idd bij moeheid, verdriet, kwaaltje... Er mag hier nog wel 3 kilo af, maar verder ben ik best okee ermee.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Toevallig kun je vandaag bij mij zien wat ik van mezelf vind en wat ik er aan ga doen ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. In de winter ben ik ca. 2 kilo zwaarder dan in de zomer. Ik doe wel aan spinning, maar sport niet zo intensief als in de zomer (op het fietsje, ja, ja). Ook heb ik 's winters op de een of andere manier een grotere behoefte aan koolhydraten. Die kan ik zomers beter laten staan. Succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Zucht. Ik ben veel te zwaar. Maar ik heb dus een excuus: ik gebruik al ruim vier jaar prednison. Volgens mijn internist word je daar op zichzelf niet dik van, het vet op je lichaam verplaatst zich naar borst, gezicht en handen, maar word je wel dik van de eetlust die het opwekt. En daar heb ik dus heel veel last van. Het is een echt gevecht. Ik wil eigenlijk 18 kilo kwijt, maar met heel veel pijn en moeite lukt het me elk voorjaar om slechts 5 kilo af te vallen en dan kom ik zo tegen de winter die 5 kilo weer aan.
    Hoe ik afval: zwemmen, fietsen, wandelen, Wii-en, weinig eten (tegenwoordig: weinig foute koolhydraten), weinig stress (hahaha). Hoe ik aankom: toch snoepen, want moe/ziek/zielig/hongerig!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Bij mij hielp het vooral om de knop om te draaien. In plaats van dat ik om een zielige reden chips of chocolade verdien, heb ik mezelf verteld dat mijn lichaam enkel het beste waard is. En al die emovoeding is niet het beste voor je lichaam. Niet dat het daarmee altijd lukt, maar toch al vaak. En ook niet dat ik te klagen heb, na 3 kinderen weer hetzelfde gewicht als voorheen en dat is met een normale BMI. Maar veel vel teveel op de buik als ik voorover hang (tweeling...). Het gezonde eten heeft bij mij vooral impact op mijn energieniveau, wat op zijn beurt dan weer goed is voor meer beweging,enzovoort

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Bekijk mijn log 'trainen' van kort geleden.
    Dan zie je eens benen!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Iedereen in een dip. Ik ga met je mee meer bewegen. Vreet me hier een ongeluk en ben serieus bang voor wat er met me zal gebeuren qua lijf als mijn kleine parasit gewoon normaal gaat eten... Begin morgen. Date staat al vast ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Oeps, dat lijken mijn getallen wel...;-) Zelfde lengte etc..... Maar ja, ik zit er niet heel erg (meer) mee. Ben er ook niet trots op hoor en het moet ook zeker niet "erger" worden!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik ben 1.74 en weeg ongeveer 63 kg. Tevreden. Vooral sinds het hardlopen. Daarvoor was ik niet veel zwaarder, maar ben nu 'gestroomlijnder' en dat zit, voelt en staat beter. En vooral tussen de oren.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik ben tevreden, ooit had ik maat 42+, nu maat 36. Ik wordt vaak aangesproken met: "nu moet je niet nog dunner worden hoor!", dat is blijkbaar de andere kant van de medaille. Ik schreef er eens een logje over dat heel veel losmaakte bij mensen. Ik viel vooral erg af door te stoppen met het eten van suiker en produkten waar dit in zit (glucosefructrosestroop enzo). Dan hou je namelijk weinig over om te weten, behalve groente, fruit, vlees/vis/ei en alles wat je zelf maakt

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wel wat te zwaar. Maar ik pas wel gewoon in maatje 38 en/of 40. Dus ik verdenk de fabrikanten van matennaaierij. ;-) Of ik heb gewoon heel veel heel zware spieren en botten.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Nou ik voel met je mee hoor, ben net 10 weken geleden gestopt met roken. Ik probeer zoveel mogelijk mijn eerdere eet patroon aan te houden maar toch vliegen de kilo's eraan. Dus stap voor stap probeer ik naasthet niet roken een gezonder eetpatroon in te voeren. Das lastig hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Niet mijn heup, maar mijn knie.
    Na les zes en niet na les twee.
    De oplossing, naar het lijkt, zijn (sport-)steunzolen. Misschien ook iets voor jouw heup?
    Succes met de strijd!

    BeantwoordenVerwijderen
  15. 1.70m en 58 kg maar toch zou ik graag een kilootje of 3 minder wegen.
    Ik kom ook al jaren geen gram aan (en ik vreet me te pletter, wat dat betreft heb ik goede genen) maar ik merk wel dat alles wat begint te ehh hangen. Borsten zijn natte theezakjes geworden na de borstvoeding, kont hangt op z'n minst 5 cm lager dan toen ik nog een groen blaadje was en mijn armen hebben wel wat weg van een plumpudding...
    Ik ben serieus dit aan het overwegen: www.beachbody.com/insanity, ook al weet ik dat ik het toch niet volhou....

    BeantwoordenVerwijderen
  16. En die doorgebeten zenuw! iiieuw! Hopelijk snel weer de oude!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Ooit ging ik van maat 42 naar 38, maar ben nu weer bijna terug bij 'af'

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Hoe zwaar ik ben? Te zwaar vind ik. Mijn streefgewicht is 65, maar dat is nog niet in de buurt. Maar ja, ik doe er neit veel aan :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Ik ben te zwaar (vind ik zelf), de rest van de wereld niet, maar ik mag niet klagen. Al zit mijn midlife uitbolling me danig in de wet. Volgende week ga ik hardlopen! ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Mooi, zo'n eerlijk logje :-)

    Ik ben niet te zwaar, maar geen idee wat ik nu weeg. Ik werd daar nooit vrolijk van, wat hij ook aangaf, en ben een stuk gelukkiger zonder weegschaal. Ik pas in maat 38 (boven) en 40 (onder) en dat vind ik prima. Zo lang dat blijft passen, hoef ik niet te weten wat voor getal daarbij hoort.

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Ik ben niet zo zwaar, ben de laatste maanden ook wat afgevallen, nu rond de 60 kg, en dat met 1.82 m, dus ik ben best wel dun nu. Heb de laatste jaren met alle zwangerschappen wel een beetje gejojood, ik hoop nu eens min of meer constant te blijven, steeds nieuwe kleren kopen is ook zo zonde.
    Hier in Singapore ging ik trouwens laatst onderbroeken kopen, vraag ik aan de verkoopster of ze een bepaald model ook in medium hebben, kijkt ze me misprijzend aan, zo van, no way. Ze meet me op, en zegt, de XL, heel misschien. En verdorie, die zitten te strak! Mijn ouders gingen wat opsturen vorige week en ik heb ze er wat HEMA onderbroeken bij laten doen. Maatje M!! hahaha

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Kan me voorstellen dat het wel scheelt qua maat, of je je kleding koopt in Scandinavie of in Singapore... haha

      Verwijderen
  22. geen idee wat ik weeg op het moment XD maar met dochterlief ging ik van maat 46 naar 50 na de bevalling en dat vond ik toch niet zo grappig.. ik hoef niet mega dun te wezen, maar daar ligt toch wel mijn grens. nu kon ik gelukkig wel gelijk weer 46 aan en ben ik na 3 maand weer lekker begonnen met sporten. Hier ook veel moeite om dingen te laten liggen en niet te gaan snaaien haha. Moet wel zeggen zolang ik maar lekker druk ben en in de avond lekker haak, heb ik ook geen tijd om te snaaien XD

    BeantwoordenVerwijderen
  23. 70 kg, 1:86 m en maat 38/40. in getallen niks te klagen dus, maar een beetje minder flubber rond de buik zou fijn zijn, mijn 'baar-buik', de drie kinderen zijn er aan af te zien. maar ja, de daarbij behorende striae en het slappe vel raak ik toch nooit meer kwijt.

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Nu had ik me hier toch een heel verhaal neer gezet laatst..bleek er iets met mijn cookies te zijn, en nee, geen woordgrapje :-)
    Maar ik heb de instellingen aangepast en kan weer reageren!
    Ik wilde dus typen dat ik een moord zou doen voor 77 kilo..helaas zit ik daar wel wat kilos overheen..en ik ben ook kleiner dan jou.

    Bij mij is het probleem ook de medicijnen, die zorgen ook voor gewichtstoename...ik moet nog een poosje geduld hebben om af te kunnen vallen.

    BeantwoordenVerwijderen

Ah, leuk, een reactie!