Weekendje survivallen met kids

Wij waren een weekendje weg. Het was leuk, maar zwaar. Drie dagen spelen (in het so-called speelparadijs op het park) patat eten, spelen, pannenkoeken eten, spelen, macaroni met kaas, stapelbedden beklimmen, spelen, beetje slapen, spelen, patat eten, patat eten, spelen, subtropisch zwemmen, patat eten, spelen, spelen, spelen...

U begrijpt, we hebben echt genoten van de omgeving, de mooie natuur en de culinaire hoogstandjes van het Drentsche land. En een peuter in een ledikantje aan het voeteneinde van de echtelijke sponde is niet alleen een prima wekker, hij doet het ook goed als voorbehoedsmiddel.

En toen waren ze moe. In volgorde van aflopende leeftijd: een beetje lekker moe, heel erg moe, en compleet over de top oververmoeid met bijbehorend minder plezierig gedrag, de laatste paar uur. Ik heb nog nooit een kindje zo snel in slaap zien vallen in de auto. Gelukkig was het vanmorgen vroeg toen hij in zijn eigen bedje wakker werd gewoon weer mijn eigen lieve kleine vrolijke (zij het ietwat naar overgeefsel ruikende) peutermannetje.