Sneeuw en spektakel

Ondanks dat ik vanmorgen in al mijn premenstruele chagrijn al plannen had gemaakt voor een emigratie richting warmere streken, bleek het uiteindelijk toch wel leuk, die sneeuw. Mooi vanachter het raam, en de kinderen vonden het geweldig. Peuters alarm ging geregeld af als hij zijn 'handsloenen' weer eens kwijt was of niet meer aan wilde, maar hij vond het ondanks de kou toch wel erg boeiend. Op de slee vond hij het geweldig, maar daar heb ik dan weer geen foto van, helaas. (Ik maak eigenlijk vooral foto's vlakbij de plek waar ik het fototoestel opberg, en dan meestal als ik me verveel. Dus bewijzen dat we ook werkelijk wel eens iets leuks doen heb ik niet zoveel!) 

Dochters nieuwste schepping

Zoon poseert even in de tuin. 

In volle vaart de helling af, daar heb ik dan natuurlijk

weer geen foto's van... 

En wat een inzicht, dat ik laatst van die snowboots en skibroeken heb gekocht (klik) ... Geen koude natte kinderbenen dit keer. (Volgende keer koop ik ook een maatje mama.) 

Verder hadden we nog helemaal gratis wat extra spektakel voor de deur: een heuse brandweer-crew kwam oefenen met gaten in het ijs hakken, brandweermannen erin gooien en er later toch ook weer voorzichtig uittrekken. 

Sneeuw en spektakel dus. Ook voor papalien. Met dit weer weet je ook weer waarom je eigenlijk liever niet met de trein naar je werk gaat. Of met de auto, wat dat betreft. Je komt namelijk niet meer thuis. Ik hoop dat we papalien dit weekend toch nog een keer mogen begroeten. De kip madras staat in ieder geval op je te wachten schat, als je dit leest.