Dit keer is het de beurt aan oom L., weer die kutziekte. Wel een respectabele leeftijd, maar natuurlijk altijd te vroeg. Dapper en bijna net zo vrolijk en grappig als voorheen, maar vooral met de grootste zorgen voor zijn demente vrouw gaat hij zijn einde nu heel snel tegemoet. Ik vind het zo rot. Voor hem, zijn vrouw, mijn ouders die gisteren afscheid hebben genomen. En voor mezelf. Want hoe kan ik anders dan weer heel veel denken aan dat andere afscheid, nog niet zo heel lang geleden.
Sterkte
BeantwoordenVerwijderenxxxxx...
BeantwoordenVerwijderenMoeilijk is het soms he.
BeantwoordenVerwijderenknuf
Hè, jakkes. Héél veel sterkte jou en voor iedereen in de familie...
BeantwoordenVerwijderenSterkte ...
BeantwoordenVerwijderenDankzij je tags kon ik even terug in je blogverleden en zodoende weet ik nu wie je bedoelde met "E".
BeantwoordenVerwijderenStaat me bij dat ik dat verhaal een poosje geleden al eens gelezen had bij je. En ik schrok er weer van. Want het was een kwestie van een paar maanden tussen de diagnose en zijn sterven? jeetje joh, heftig zeg, jonge vent ook nog?
Afijn, het is erg naar als mensen die ziekte krijgen. In mijn directe omgeving ook een paar. Je gunt het niemand. Ik wens jullie sterkte. Het is altijd lastig om voorgoed afscheid te nemen.
Hè nee....sterkte hoor. Het is gewoon een k*tziekte. Prachtig liedje dat dan weer wel.
BeantwoordenVerwijderenVeel sterkte!!!
BeantwoordenVerwijderen:-(
BeantwoordenVerwijderenSterkte
Verschrikkelijk.... heel veel sterkte!!
BeantwoordenVerwijderenSterkte!
BeantwoordenVerwijderen