Vals kreng

"Opschieten, aankleden, het is al hartstikke laat!", brul ik naar boven terwijl ik de broodtrommels vul en ontbijt maak. Het komt zelden voor, maar alledrie de kinderen hadden vandaag moeite met wakker worden en opstaan.

Zoon droomt zich een weg naar beneden, en zakt direct weer weg in zijn Geronimo Stilton boek. Ik plant een boterham en melk voor zijn neus en roep nog eens naar boven. "Dochter, peuter! Kom nou!"

Daar komt ook dochter, ze heeft een flinke strijd met de borstel geleverd, maar ze heeft gewonnen zo te zien. Mooi is ze. Boterham en melk staan al klaar, ze kan zo aanschuiven.

Maar waar blijft peuter? Zeker weer last van een dwarse bui. Volgens oudste was peuter et nog op de kamer van oudste aan het spelen. "Peuter! Ko-hom nou!" probeer ik. Hij kan zelf de trap af, het hekje staat open en hij doet voorzichtig genoeg altijd. Bovendien ben ik nog bezig met het klaarzetten van de gymtassen dus geen tijd voor spelletjes. "Peuter, oudste drinkt je geliefde papfles(*) op hoor, als je niet snel komt!", dreig ik. Hij komt nog steeds niet. Dan ga ik toch maar even kijken. Mijn gezicht op standje ongeduldig en met de peuter-moet-ook-luisteren-speech al in mijn achterhoofd.

Peuter zit in de halfhoogslaper van oudste, bovenaan het trapje, heel bepeuterd te kijken. Oudste heeft add per ongeluk met zijn nog niet helemaal wakkere hoofd het krukje weggehaald dat peuter nodig heeft om in en vooral ook weer uit dat bed te klimmen. Er liep een traantje langs zijn wang: hij wilde wel maar kon gewoon niet doen wat mama van hem vroeg. En ik maar boos doen en nog dreigen ook... o o o, wat ben ik een slechte moeder.

Ik heb hem gekust en uit zijn benader positie bevrijd en toen was alles weer goed. Hij ging braaf mee naar beneden, waar de papfles natuurlijk nog op hem stond te wachten. En uiteindelijk kwamen we toch nog allemaal aangekleed en gevoerderd nét op tijd op school en peuterspeelzaal aan.

(*) medewerkers van het consultatiebureau: ik weet het, hij is bijna drie en dat is niet verantwoord he, zo'n fles. Maar hij vindt het zo fijn, wordt er zo lekker rustig van en dat kant-en-klare babypapje vult de maag zo lekker en is bovendien ook zo snel klaar, dus ideaal als je haast hebt. Ik zei het toch? Ik ben een waardeloze moeder!