Onder het motto: wij hebben ook prijs, want we hebben elkaar, vlogen we elkaar, al bankhangend, in de armen. Waarbij hij met zijn knokige ellebogen mijn linkerborst zo'n beetje wist te halveren. En ik daarop een paar niet voor herhaling vatbare kreten produceerde.
"Mama, ik heb wél prijs, ik heb een gratis automatische vloekmachine gewonnen!"
"Fijn jongen, en ik een automatische tietenverpulveraar."
En toen was iedereen weer helemaal blij en gelukkig.
Hahaha, iedereen blij en gelukkig. En nu blauwe plekken? ;-)
BeantwoordenVerwijderenHaha! Leuk en lekker bijdehand ook! Hier toch nog 40 Euro gewonnen. Jeej.
BeantwoordenVerwijderenOww, die mannelijke liefde is altijd wel gemeend, maar soms een beetje....minder elegant?
BeantwoordenVerwijderen