Van een afstandje zie ik hem staan. Mooie jongen. Hij ziet me kijken en zijn staalblauwe ogen kijken ondeugend terug. De kuiltjes in zijn wangen lachend komt hij naar me toe gelopen. Hij komt naast me zitten en schuift heel dicht tegen me aan. Hij zucht gelukzalig. Ik ook. Wat fijn, zo samen.
Dan duwt hij me nog een klein stukje verder opzij tot hij echt lekker zit. Schuift nog wat verder onderuit, de ene enkel op de andere knie, zijn hand verdwijnt via zijn blote buik onder de rand van zijn broek en hij laat een boer. "Sowwie!", zegt hij blij maar zonder enige spijt.
Kan niet missen, de genen van zijn vader.
LOL!
BeantwoordenVerwijderen:-)
BeantwoordenVerwijderenTweemaal verliefd
:-)
BeantwoordenVerwijderenHihi! Fijne dag samen met je appel die niet ver van de boom valt ;-)
BeantwoordenVerwijderenGeweldig XD
BeantwoordenVerwijderenEven dacht dat't een romantisch verhaaltje zou worden zoals ik die op vrijdag plaats. Maar toen kwam de clou...mooi!
BeantwoordenVerwijderenWhoehahahahaha... Ik dacht er komt héél wat anders, hahahaha.
BeantwoordenVerwijderenHahahahaha....blurp....
BeantwoordenVerwijderenDat zijn de ware!
BeantwoordenVerwijderenOi. Mannen! Volgens mij zit deze standaard op het Y chromosoom hoor. En om op jouw reaktie op mijn blog terug te komen... niet perfect ik nee. Moeilijk toe te geven maar het is zo :P.
BeantwoordenVerwijderenHahahaha, All Bundy???
BeantwoordenVerwijderenHahahaha!
BeantwoordenVerwijderen:-))))))
BeantwoordenVerwijderenHet zijn goede genen precies.
BeantwoordenVerwijderenIk wou bij het lezen van het eerste deel schrijven: "Toch zalig een zoon hebben!" Maar bij het lezen van het tweede gedeelte..had ik iets... een man in wording! :-)
BeantwoordenVerwijderenGaëtan zit momenteel ook in een-ik-boer-er-maar op los fase! Niet normaal! :-)