Disorders

"Peuter doet al net zo raar als Oudste", probeerde een oninspirerende doorsnee suffe gel-stekel uit de klas van oudste me te vertellen over mijn vrolijke zonen. Ik wierp hem een vernietigende blik toe (mag dat, bij tienjarigen?) en kon nog net een "gelukkig maar, dan zijn er ook nog kinderen die verder denken dan hun piemeltje lang is kinderen mét fantasie" inhouden. Hij had het waarschijnlijk toch niet begrepen, net zo min als hij de grapjes van oudste snapt.

Iets anders. Waarom noemen ze het gelijk een "disorder" als je hersens net even anders werken als die van de gemiddelde mens? vroeg Pappalien zich af. Een man waar ik voor gevallen ben, juist omdat zijn hersens niet hetzelfde werken als bij de gemiddelde mens. Wat ik zelf zeer verfrissend vond. Een half woord in plaats van alles te moeten uitleggen.

Naast dat brein heeft mijn man ook nog een eye muscle overstress disorder. Zijn oogspieren doen het zó goed dat hij echt extreem scherp ziet. Van dichtbij. Ideaal als je in de horlogereparatiebusiness zit of splintertjes uit kindervingertjes moet peuteren. Dat ik niemand aanraad bij hem in de auto te stappen als hij zijn glazen protheses niet draagt is de andere kant van de zaak. Maar om dit talent nu gelijk een disorder te noemen...

Onlangs heeft een mevrouw die daarvoor heeft doorgeleerd bedacht dat oudste zoon ook een disorder heeft. Een attention deficit disorder. Misschien verklaart dat zijn vele talenten. Of misschien ook wel niet. In ieder geval is hij ánders. En ik vind hem geweldig. Waren er maar meer zoals hij.