zondag 20 april 2014

De kleine grote man is vijf

Vandaag is hij jarig. Onze jongste, in alle opzichten een bijzonder kind. Het begon al in mijn buik, toen hij er een van een tweeling bleek te zijn. Waarom zijn brusje een echo verder opeens niet meer bleek te leven weten we niet en vind ik nog steeds jammer. Gelukkig bleek Jo.ris het wel gewoon goed te doen. Ik bleef onder controle. Hij groeide wel, maar het zou een héle kleine baby worden, dachten ze. Tegen het einde bleef hij dwarsliggen, zodat ze hem van buitenaf nog een keer hebben moeten omdraaien. Zowel de versie als even later de bevalling bleken een eitje, en met zeven pond was hij ook geen kleintje.

En nu is die bevalling al weer vijf jaar geleden en is die lekker rustige baby uitgegroeid tot een zeer eigenwijze maar ook zeer lieve, vrolijke en spontane kleuter. Dat het een apart kind is daar is iedereen het wel over eens. Zo kon hij eerder rekenen dan fietsen zonder zijwieltjes en eerder lezen dan tekenen. Hij is - dankzij een ijverige juf die hamert op pengreep en hem dwingt aan zijn knutselwerk te blijven zitten - nu dan toch met wat houterige bloemetjes en poppetjes begonnen maar leest hij zonder moeite woorden als informatiecentrum en vorkheftruck. Zonder overigens een idee te hebben wat dat dan is, een vorkheftruck. Of een truck in het algemeen. Auto's boeien hem niet zo. Hij heeft een ijzeren geheugen, leert voor de lol de tafels uit zijn hoofd of wat buitenlandse woorden, wat hij maar tegenkomt. Dat hij desgevraagd niet kan (wil, durft?!) te vertellen wat een "hond"(*) is, is dan wel weer lastig voor de mevrouw die zijn intelligentie probeert te testen, ze kan er namelijk ook geen chocola van maken, al die afwijkende uitslagen en weigeringen.

Vrijdag was zijn eerste kinderfeestje (zowel als jarige als gast), en het ging super! Lekker spelen met de vriendjes, cakejes eten, zelf het hardste zingen bij "lang zal hij leven". Het mooiste cadeau bleek het scheetkussen. Hij heeft er vrijdagavond en zaterdagochtend mee gespeeld, tot hij bedacht dat dat tuitje er vast niet aanhoorde en dat er afgetrokken: kussen kapot. Hmh. Met een sip gezichtje incasseerde hij zijn verlies toch dapper.

Vanmorgen - traditie in huize Mammalien - hebben we hem met de hele familie "wakker" gezongen in zijn kamertje. Daarna mocht hij zoeken naar de verstopte cadeaus. Straks nog even taartjes bakken en wie weet wat fietsen op de nieuwe fiets. Vanmiddag is het grote-mensen-feestje met nog wéér cadeautjes. Wie weet zit er ook nog wel een pakje met een scheetkussen bij...

Gefeliciteerd mijn lieve grote kleine man. Dat je maar een grote stoere slimme kerel mag worden.


(*) hond: zo'n viervoeterig beest, (meestal) met staart, dat hard rent, tegen je opspringt, blaft en kwijlt. Zo'n beest waarvan je moeder altijd heel raar gaat doen en omtrekkende bewegingen gaat maken terwijl jij er zelf altijd wel even naar toe loopt, de zin "wat een lief hondje!" uitspreekt en vervolgens het monster probeert te aaien...

zaterdag 19 april 2014

Beetje winkelen

Zaterdagmiddag, Paaszaterdag, en ik moet nog even snel naar het winkelcentrum een dorp verderop om iets op te halen. Kleuter wil mee.

Pardon? Wat zegt ie nou? Ik ga wínkelen hoor, kleuter, en het is beredruk en ik heb haast. Hij wil toch mee. Eenmaal daar heeft hij er zin in. In de lift, lekker huppelen op de tegels met de mooie patronen. Hij vindt het niet erg om de beha-winkel in te duiken en daar even te wachten. Dan nog wat tekenpapier kopen bij een uberdrukke He.ma, en dan is het tijd voor een ijsje. 

Tegenover het bankje waar we het ijsje wegwerken zit een schoenenzaak. Daar wil meneer heen, zegt hij, als het ijsje straks op is. Ikzelf ben altijd in de markt voor een rondje schoenenzaak, dus ik doe mee. We kijken wat bij de maat 40, bij de kinderafdeling. Uiteindelijk staan we bij het rek met teenslippers. Die wil hij. Pardon? Kleuter en nieuwe schoenen? Ik ben de link even kwijt, maar ik weet nog een paar blogjes waarin ik beschrijf wat een drama het is om met een kind dat géén nieuwe schoenen wil maar wel nodig heeft een schoenenzaak te bezoeken...

Even later stapt, rent en springt hij rondjes door de winkel op een paar vrolijk blauwe teenslippertjes maat 28. Zijn eerste. En dat voelt wel wat raar ja. "Misschien eerst even thuis oefenen voor je ze op vakantie meeneemt", lacht de verkoopster. Maar hij weet het zeker, deze gaan het worden. Ik betaal en we gaan vrolijk weer op weg naar huis. 

Ik moet nog even wennen aan het idee van een zoon die uit vrije wil met me gaat winkelen, maar gezellig was het wel!

vrijdag 18 april 2014

Kinderfeestje

Om 9.00 uur cupcakes laten maken door grote zus en papa. De kamer laten versieren door mama en grote broer. Zelf de deur open doen om 10.50, om 10.54, om 10.55 en om 10.59. Scherp om 11 uur: aan tafel! Cakeje eten, beetje drinken. Cadeautjes uitpakken (en niet te vergeten het wie-mag-zijn-cadeau-nu-geven-spel met de dobbelsteen). Filmpje laten maken. Snel schoenen en jas aan, vriendjes en familie verdelen over twee auto's.

Vervolgens drie en een half uur met zijn allen lekker naar eigen inzicht uitrazen in de ballenbak / binnenspeeltuin. Inclusief vette lunch naar keuze, een cadeautje uitzoeken zo'n troepding waar je eigenlijk geen moer aan hebt, genoeg limonade en nog een half uurtje frisse buitenlucht happen in het buiten gedeelte. In de auto op weg naar huis nog wat evalueren. Dan al je vriendjes weer met een plastic tasje vol gesuikerde kleur- geur- en smaakstof én potje bellenblaas bij hun moeders afleveren. Thuis even uitpuffen en dan met de nieuwe cadeaus spelen.

Zo. Eerste echte officiële kinderfeestje zit er op. Kind kan de was doen. En het was een succes. Nu op naar de échte verjaardag zondag.